فاجعه اوسمار و پرسپولیس: ۳ بدنساز و ندوترین تیم تاریخ!
بحران نتایج پرسپولیس در لیگ برتر؛ افت بدنی و دوندگی کم بازیکنان، مربی بدنساز را زیر سوال برد.
تیم فوتبال پرسپولیس در نیمفصل دوم رقابتهای لیگ برتر با بحرانی عمیق در نتایج مواجه شده و رکوردهای منفی پیاپی را به ثبت رسانده است. در میان تحلیلهای متعدد کارشناسان و پیشکسوتان درباره علل این افت، نکتهای که کمتر به آن پرداخته شده، ضعف فاحش بازیکنان در میزان دوندگی و آمادگی جسمانی است؛ مسئلهای که با توجه به حضور بیسابقه سه مربی بدنساز در کادر فنی این تیم، ابهامات جدی را برانگیخته است.
بحران نتایج و رکوردهای منفی
سرخپوشان پایتخت در هفت دیدار اخیر خود در نیمفصل دوم، پنج شکست را تجربه کردهاند که این آمار برای تیمی که طی یک دهه گذشته همواره به عنوان قدرت بلامنازع فوتبال ایران شناخته میشد و حتی در اوج محرومیتها و با پنجرههای بسته نقل و انتقالاتی به موفقیتهای بزرگ دست مییافت، غیرقابل تصور است.
پرسپولیس که پیشتر با حداقل بازیکن و شرایط دشوار مالی به فینال لیگ قهرمانان آسیا راه یافته بود، اکنون با برخورداری از یک اسکواد کامل متشکل از حدود ۳۰ بازیکن، حمایت مالی کنسرسیوم بانکی و امکان جابجایی بازیکنان و مربیان میلیون دلاری، در برابر تیمهایی نظیر خیبر یا ملوان با دشواری روبهرو شده و به راحتی تن به شکست میدهد.
گمانهزنیها درباره ریشههای مشکل
از ابتدای نیمفصل دوم، تحلیلهای متعددی پیرامون مشکلات ریز و درشت پرسپولیس مطرح شده است. برخی کارشناسان به کمبود بازیکنان باکیفیت در پستهای کلیدی و عدم توازن تیمی ناشی از نقل و انتقالات تابستانی اشاره دارند.
گروهی دیگر مسائل روحی و روانی بازیکنان و مشکلات غیرفنی را عامل اصلی میدانند. همچنین، برخی با ورود به جزئیات فنی، معتقدند که بالا بودن میانگین سنی بازیکنان اصلی (۸۰ درصد بالای ۳۰ سال) به مشکلات جسمانی و افت عملکرد منجر شده است. در کنار این موارد، غیبت تماشاگران و تعدد مصدومیتها نیز به عنوان عوامل تأثیرگذار مطرح شدهاند.
معضل دوندگی و افت بدنی
اما یکی از ابعاد کمتر مورد توجه قرار گرفته، کاهش چشمگیر میزان دوندگی بازیکنان پرسپولیس در مسابقات اخیر است. این کاهش توان، قابلیت تیم برای بازپسگیری توپ از حریفان را به شدت تضعیف کرده است.
در حالی که افت برخی بازیکنان کلیدی، افزایش سن و سیستمهای تاکتیکی اوسمار میتوانند در این مسئله دخیل باشند، اما پرسش اصلی اینجاست که چرا تیمی با سه مربی بدنساز حرفهای، از لحاظ دوندگی و شرایط جسمانی وضعیت مطلوبی ندارد؟
کادر بدنسازی بیسابقه در تاریخ باشگاه
پرسپولیس در حال حاضر با حضور سه مربی بدنساز در کادر فنی خود، یک رکورد بیسابقه در تاریخ باشگاه و حتی در میان تیمهای لیگ برتری ایران به ثبت رسانده است. این کادر متشکل از سه متخصص با تجربیات بینالمللی است:
- **په په لوسادا:** این مربی اسپانیایی که سابقه کار در تیمهای کادیز، آلباسته و خرز اسپانیا، و همچنین فوتبال مجارستان و هند را دارد، در دومین دوره حضورش در پرسپولیس فعالیت میکند.
- **جولیانو والیم:** مربی برزیلی و معتمد اوسمار که پس از کار در تیمهای پایه سانتوس، باشگاه خورفکان امارات و سائوبرناردو برزیل، و همکاری با اوسمار در بوریرام یونایتد تایلند، همراه وی به پرسپولیس آمد.
- **حسن تشکریکیا:** مربی بدنساز داخلی که او نیز دومین مقطع حضور خود در پرسپولیس را تجربه میکند. وی که از رشته بسکتبال وارد فوتبال شده، سابقه کار در تیمهای ملی بسکتبال ایران، تیم بسکتبال زیر ۱۶ سال ایران، تیم بسکتبال زنان چین، باشگاههای کینگدائو، سیچوان، نانجینگ چین و همچنین باشگاه بسکتبال مهرام را در کارنامه دارد.
با وجود تصور اولیه مبنی بر جدایی لوسادا پس از اضافه شدن والیم، هر سه مربی در کادر فنی باقی مانده و تمرینات تیم با حضور همزمان آنها پیگیری میشود.
پرسش بیپاسخ: عملکرد کادر بدنسازی و وضعیت جسمانی تیم
با وجود فعالیت مستمر و حضور این سه مربی بدنساز باتجربه بینالمللی، سوال بزرگ اینجاست که چرا تیم پرسپولیس همچنان از نظر بدنی با مشکل مواجه است و میزان دوندگی بازیکنان در حد مطلوب قرار ندارد؟
این ابهام به شکل جدی مطرح است که این مربیان دقیقاً چه رویکردی در تمرینات دنبال میکنند و دایره فعالیتهایشان چگونه است که ضعف بدنی بازیکنان به این وضوح قابل مشاهده است و تأثیر منفی آن بر عملکرد کلی تیم بارز شده است.