بحران بزرگ در مادرید: پلن B رئال نابود شد!

مادرید – با وجود طراحی یک سیستم ارتباطی داخلی موثر برای مدیریت ستارگان خود، باشگاه رئال مادرید در پیاده‌سازی کامل این طرح با چالش‌هایی مواجه شده است. این طرح که با معرفی «مبل خاکستری» توسط آلوارو آربلوا در بحبوحه اوج‌گیری مجدد تیم مطرح شد، فضایی را برای بازیکنان ناراضی فراهم آورده بود تا در مورد زمان بازی، نقش خود در تیم یا هر مسئله داخلی دیگر، به‌صورت مستقیم و بدون واسطه با کادر فنی گفتگو کنند.

بهبود اولیه و تعهد تیمی

این شیوه ارتباطی در ابتدا نتایج مثبتی را در والدبباس به همراه داشت و به رئال مادرید اجازه داد چهار پیروزی متوالی کسب کند. این موفقیت، حس قرار گرفتن قطعات پازل در جای صحیح خود را تقویت کرد. بازیکنانی که پیش از این جدا از جریان تیم به نظر می‌رسیدند، نگرشی متفاوت از خود نشان دادند؛ چه در تمرینات و چه در مسابقات. شدت بازی بیشتر شد، ارتباط در زمین بهبود یافت و حس تعهد جمعی به وضوح مشهود بود. بازیکنانی که مهره‌های کلیدی محسوب نمی‌شدند، هنگام دریافت فرصت، پا پیش گذاشتند، در حالی که بازیکنان باتجربه مسئولیت بیشتری بر عهده گرفتند. روند مثبت تا زمانی ادامه داشت که تیم راهی پامپلونا شد.

چرخش‌های کنترلی و نقطه عطف پامپلونا

در پامپلونا، در اولین دفاع از صدرنشینی تیم پس از گرفتن آن از بارسلونای آسیب‌دیده، کادر فنی با وجود تقویم فشرده، تصمیم گرفت به برنامه چرخش‌های کنترلی پایبند بماند. این چرخش‌ها با نگاه به دیدار برگشت برابر بنفیکا انجام شد و تنها جود بلینگام به دلیل عدم دسترسی، از این قاعده مستثنی بود. این روش پیش از این نیز جواب داده بود و تیم برابر رئال سوسیداد واکنش مناسبی نشان داده بود. بازیکنانی چون کیلیان امباپه با تمرکز بر اروپا استراحت کردند، آسنسیو برای محافظت از ساق پایش نفس تازه کرد و پس از فشار بازی‌های اروپایی، تصمیم بر آن شد که از آنتونیو رودیگر تازه بهبودیافته و ترنت الکساندر آرنولد محافظت شود. پیام روشن بود: «همه مهم هستند اما مدیریت ضرورت دارد.» با این حال، مشکل اینجا بود که نقشه جایگزین یا همان «پلن B» باید در زمین پایدار می‌بود، که چنین نشد.

ناکامی "نقشه B" در زمین

نتایج حاصل از این بازی، تیم را وادار به عقب‌نشینی کرد. نه تغییرات در ترکیب اصلی و نه استفاده از چند بازیکن خارج از چرخش همیشگی، هیچ‌کدام به درستی پیش نرفت. دنی کارواخال برابر ویکتور مونیوز به مشکل خورد و پیش از تعویض در دقیقه ۶۰، فدریکو والورده ناچار بود مدام برای پوشش او وارد عمل شود. داوید آلابا نیز در تیمی گسسته با گذر زمان تحت فشار قرار گرفت. بیشترین فشار بر دنی سبایوس وارد شد؛ هافبکی که دید دو بازیکن آکادمی جای او را در میانه میدان گرفته‌اند، برای در دست گرفتن کنترل توپ جلو رفت اما آن را از دست داد و همان اشتباه به گل دوم اوساسونا انجامید. او پس از مسابقه اعتراف کرد: «مسئولیت را می‌پذیرم.» براهیم دیاز نیز در همان مسیر حرکت کرد، دور از درخششی که پیش از فینال تلخ جام ملت‌های آفریقا نشان داده بود. نگران‌کننده‌تر وضعیت فرانکو ماستانتونو است که در سه مسابقه متوالی به میدان نرفته و فران گارسیا که عملاً از صحنه رقابت ناپدید شده است.

لزوم بازنگری در استراتژی

آنچه روشن به نظر می‌رسد این است که بازیکنان «پلن B» چاره‌ای جز بازگشت به نیمکت و گفتگو با آربلوا ندارند، زیرا تا این لحظه در زمین نشان نداده‌اند که شایسته چیزی بیش از این هستند و به نظر می‌رسد زمان بازنگری جدی در استراتژی مدیریت عمق تیم فرا رسیده است.