جنگ تمام عیار فیفا و یوفا: جام جهانی باشگاهها قربانی میشود؟
اختلافات فیفا و یوفا بر سر جام جهانی باشگاهها تقویم مسابقات و حق پخش را به چالش کشید.
آینده جام جهانی باشگاهها، به ویژه دوره ۲۰۲۹، در هالهای از ابهام قرار دارد. در حالی که فیفا و یوفا گامهایی برای نزدیکتر کردن مواضع خود در پرونده سوپرلیگ برداشتهاند، طرح فیفا برای گسترش این رقابتها به ۴۸ تیم، با مخالفت اولیه یوفا روبرو شده است.
نزدیک شدن مواضع در پرونده سوپرلیگ
جانی اینفانتینو، رئیس فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا)، هفته گذشته در پنجاهمین کنگره عادی یوفا در بروکسل حضور یافت و از تلاشهای الکساندر چفرین، فلورنتینو پرز و ناصر الخلیفی برای دستیابی به توافق و حفظ وحدت فوتبال تقدیر کرد. این ابراز قدردانی نشاندهنده کاهش چشمگیر تنشها و نزدیک شدن مواضع دو نهاد کلیدی فوتبال جهان در مورد پرونده جنجالی سوپرلیگ است.
طرح فیفا برای گسترش جام جهانی باشگاهها
با این حال، در افق موضوع اختلافبرانگیز دیگری نمایان شده است. فیفا قصد دارد جام جهانی باشگاههای ۲۰۲۹ را نیز به ۴۸ تیم افزایش دهد؛ تصمیمی مشابه آنچه پیش از این برای جام جهانی فوتبال که تابستان امسال در ایالات متحده، مکزیک و کانادا برگزار میشود، اتخاذ کرده است. این گام بلند فیفا برای افزایش تیمها با هدف گسترش دامنه و جذابیت این رقابتها برداشته شده است.
عدم توافق یوفا و جزئیات اختلافات
منابع آگاه نزدیک به مذاکرات، از جمله گزارشهای منتشر شده در روزنامه مارکا، تأکید کردهاند که توافق نهایی در مورد جام جهانی باشگاههای آینده هنوز حاصل نشده است. یوفا -دستکم در مقطع کنونی- با پیشنهاد افزایش تعداد تیمها به ۴۸ باشگاه موافق نیست. علاوه بر این، درباره برگزاری این رقابتها هر دو سال یک بار و همچنین محل میزبانی آن نیز توافقی صورت نگرفته است. افزایش تعداد تیمها به ۴۸ باشگاه به عنوان مهمترین نقطه اختلاف میان دو نهاد مطرح میشود.
گزینههای میزبانی و چالشهای تقویمی
مراکش، اسپانیا، پرتغال و حتی ایالات متحده آمریکا از گزینههای اصلی میزبانی جام جهانی باشگاههای ۲۰۲۹ به شمار میروند. انتخاب اسپانیا و مراکش میتواند برای فیفا به عنوان یک آزمایش مهم در آستانه جام جهانی ۲۰۳۰ تلقی شود. با این حال، یوفا معتقد است افزایش تعداد تیمها به ۴۸ باشگاه، فشار مضاعفی بر تقویم مسابقاتی وارد میکند که هماکنون نیز بسیار فشرده است. یوفا تأکید دارد که این طرح باید با دقت و جزئیات بیشتری مورد بررسی قرار گیرد.
ابهام در حق پخش تلویزیونی
در کنار تمامی این مسائل، هنوز توافقی درباره واگذاری حق پخش تلویزیونی این رویداد نیز وجود ندارد. در نخستین دوره این رقابتها که در ایالات متحده برگزار شد، شبکه دازن مبلغ یک میلیارد دلار برای حق پخش پرداخت کرد، اما این قرارداد از نظر مالی چندان مقرونبهصرفه نبود و چالشهای جدیدی را در زمینه ارزشگذاری و مدل درآمدی حق پخش تلویزیونی این مسابقات ایجاد کرده است.