افشاگری جنجالی: اضافهکاری مرموز پرسپولیس، اوسمار را به مرز استعفا کشاند!
پیمان حدادی: پرسپولیس در بحران مدیریتی و شکستهای پیاپی لیگ برتر غرق شد.
مدیریت جدید باشگاه پرسپولیس، تحت هدایت پیمان حدادی، با مجموعهای از شکستهای غیرمنتظره و وضعیت متزلزل تیم در نیمفصل دوم، نخستین چالش جدی خود را تجربه میکند. پس از یک شروع آرام و امیدوارکننده در ابتدای دوره جدید مدیریتی و ثباتی نسبی در نیمفصل نخست، اکنون چهار شکست پیاپی، سکانداران تازه باشگاه را در بوته آزمایش قرار داده است.
آغاز بحران و تحولات غیرمنتظره
در ابتدا، پس از جدایی رضا درویش و آغاز به کار مدیریت جدید، فضای باشگاه آرام و همراه با امیدواری به نظر میرسید. پرسپولیس نیمفصل نخست را با ثباتی قابل قبول پشت سر گذاشت و حتی نشانههایی از بازگشتی مقتدرانه به چشم میخورد. اما با ورود به نیمفصل دوم، ورق به ناگاه برگشت و چهار شکست غیرمنتظره، نه تنها جایگاه تیم را متزلزل کرد، بلکه مدیریت جدید را نیز در موقعیتی قرار داد که میبایست توان واقعی خود را در کنترل بحران به نمایش بگذارد.
چالش مدیریت در مهار شرایط
در شرایط کنونی، مهمترین وظیفه مدیریت، انکار واقعیت یا فرار از مسئولیت نیست، بلکه پذیرش وضعیت موجود و تلاش هدفمند برای مهار آن است. تحلیلگران معتقدند مدیریت کنونی باید همچون نیرویی عمل کند که در دل یک آتشسوزی، به جای نادیده گرفتن شعلهها، ابتدا ابعاد خسارت را درک کرده و سپس با تصمیمهای حسابشده برای خاموش کردن آن اقدام کند. هرگونه واکنش هیجانی یا اقدام نمایشی، نه تنها کمکی به حل مشکل نخواهد کرد، بلکه میتواند شرایط را پیچیدهتر سازد. بحرانها با سر و صدا و جنجال خاموش نمیشوند؛ آنها نیازمند تدبیر، صبر و تصمیمگیریهای دقیق هستند.
بررسی رویکردهای انضباطی و نقد واکنشها
انتشار نامههای شبانه و اعمال فشارهای انضباطی، از جمله جریمههای گسترده، ممکن است در ظاهر نشاندهنده واکنش سریع مدیریت باشد، اما تجربه فوتبال نشان داده است که چنین اقدامات شتابزدهای به ندرت منجر به بازگشت آرامش میشود. ایجاد فضای تنشزا، معمولاً تمرکز تیم را کاهش داده و فاصله میان مدیریت، کادر فنی و بازیکنان را افزایش میدهد. مدیریت موفق، مدیریتی است که بتواند ثبات ایجاد کند، نه آنکه با اقدامات ناگهانی، بر التهاب موجود بیفزاید.
اهمیت نتایج میدانی و فرصتهای آتی
واقعیت این است که موفقیت مدیریت، نه در صدور بیانیهها و نه در معرفی مقصران، بلکه در نتایجی تعریف میشود که تیم در زمین مسابقه کسب میکند. انداختن مسئولیت بر گردن افراد مختلف، شاید در کوتاهمدت فشار را از روی مدیران بردارد، اما در بلندمدت هیچ مشکلی را حل نمیکند. تنها راه واقعی عبور از بحران، بازگرداندن تیم به مسیر پیروزی است. مدیریت پرسپولیس هنوز زمان و اختیار کافی برای تصمیمهای اساسی در پایان فصل در اختیار دارد. آن زمان، فرصت مناسبی خواهد بود تا بدون هیاهو، درباره آینده بازیکنان و کادر فنی تصمیمگیری شود. اقتدار واقعی مدیریت نیز دقیقاً در همان لحظه مشخص میشود؛ زمانی که بدون تأثیرپذیری از فشارها، مسیر مورد نظر خود را انتخاب کند.
دعوت به آرامش در بحبوحه رقابت تنگاتنگ
تا آن زمان، مهمترین نیاز پرسپولیس، آرامش است. ایجاد فضایی دور از تنش و هیجانهای مخرب، میتواند به تیم کمک کند تا تمرکز خود را بازیابد. اگر مدیریت بتواند این آرامش را فراهم کند، هنوز فرصت برای جبران نتایج از دسترفته وجود دارد و پرسپولیس میتواند بار دیگر به جایگاهی بازگردد که هواداران از آن انتظار دارند. این ادعا ناظر بر واقعیت رقابت تنگاتنگ در لیگ برتر است، زیرا هیچ یک از رقبای اصلی تیم تاکنون فاصله چشمگیری ایجاد نکردهاند و وقوع هر اتفاقی، حتی تا هفتههای پایانی لیگ، قابل تصور است.