فوری: پرسپولیس در آتش بحران! مدیران، آتشنشان میشوید یا تماشاچی؟
بحران مدیریتی پرسپولیس؛ از حدادی تا نتایج ضعیف در لیگ برتر
بحران کنونی باشگاه پرسپولیس، اولین آزمون جدی برای مدیریت جدید این باشگاه به شمار میرود. پس از کنارهگیری رضا درویش و آغاز دوره مدیریتی پیمان حدادی، فضای باشگاه در ابتدا با آرامش و امیدواری همراه بود. تیم در نیمفصل نخست عملکردی باثبات ارائه داد و نشانههایی از یک شروع مقتدرانه به چشم میخورد؛ اما با ورود به نیمفصل دوم، وضعیت به طور ناگهانی تغییر کرد. چهار شکست غیرمنتظره، نه تنها جایگاه تیم را متزلزل ساخت، بلکه مدیریت تازه را در موقعیتی قرار داد که باید توان واقعی خود را در مهار بحران به نمایش بگذارد.
تحلیل عملکرد و چرخش نتایج
پرسپولیس در حالی نیمفصل اول را با ثبات نسبی به پایان رساند که انتظارات از تیم در حال افزایش بود. اما شروع نامطلوب نیمفصل دوم با نتایج دور از انتظار، چالش جدیدی را برای قرمزپوشان پایتخت رقم زد. این نتایج ضعیف، فشار فزایندهای را بر کادر فنی و بازیکنان وارد کرده و لزوم بازنگری در رویکردهای مدیریتی را بیش از پیش نمایان ساخته است.
رویکرد مدیریت در مواجهه با بحران
در چنین شرایطی، مهمترین وظیفه مدیریت، پذیرش واقعیت و تلاش برای مهار آن است، نه انکار یا فرار از مسئولیت. تصمیمات باید حسابشده و با درک ابعاد واقعی مشکل اتخاذ شوند. هرگونه واکنش هیجانی یا اقدامات نمایشی، نه تنها به حل مسئله کمکی نمیکند، بلکه میتواند شرایط را پیچیدهتر سازد. تجربیات پیشین در فوتبال نشان داده که بحرانها با سرعت و سر و صدا خاموش نمیشوند؛ آنها نیازمند تدبیر، صبر و تصمیمگیریهای دقیق هستند.
اقداماتی نظیر صدور نامههای انضباطی و اعمال جریمههای گسترده، اگرچه در ظاهر نشاندهنده واکنش سریع مدیریت به نظر میرسد، اما غالباً منجر به بازگشت آرامش نمیشود. ایجاد فضای تنشزا، معمولاً تمرکز تیم را کاهش داده و میتواند فاصله میان مدیریت، کادر فنی و بازیکنان را افزایش دهد. مدیریت موفق، آن است که بتواند ثبات ایجاد کند، نه آنکه با اقدامات ناگهانی، بر التهاب موجود بیفزاید.
ملاک واقعی موفقیت و مسیر پیش رو
واقعیت این است که موفقیت مدیریت، نه در صدور بیانیهها و نه در معرفی مقصران، بلکه در نتایجی تعریف میشود که تیم در زمین مسابقه کسب میکند. فرافکنی و انداختن مسئولیت بر گردن افراد مختلف، شاید در کوتاهمدت فشار را از روی مدیران بردارد، اما در بلندمدت هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد. تنها راه واقعی عبور از بحران، بازگرداندن تیم به مسیر پیروزی است.
مدیریت پرسپولیس هنوز زمان و اختیار کافی برای اتخاذ تصمیمات اساسی در پایان فصل را در اختیار دارد. آن زمان، فرصت مناسبی خواهد بود تا بدون هیاهو، درباره آینده بازیکنان و کادر فنی تصمیمگیری شود. اقتدار واقعی مدیریت نیز دقیقاً در همان لحظه مشخص میشود؛ زمانی که بدون تأثیرپذیری از فشارها، مسیر مورد نظر خود را انتخاب کند.
تا آن زمان، مهمترین نیاز پرسپولیس، آرامش است. ایجاد فضایی دور از تنش و هیجانهای مخرب، میتواند به تیم کمک کند تا تمرکز خود را بازیابد. اگر مدیریت بتواند این آرامش را فراهم کند، هنوز فرصت برای جبران نتایج از دسترفته وجود دارد و پرسپولیس میتواند بار دیگر به جایگاهی بازگردد که هواداران از آن انتظار دارند. این ادعا با توجه به عدم فاصله قابل توجه رقبا در جدول، محتمل به نظر میرسد و وقوع هر اتفاقی تا هفتههای پایانی لیگ قابل تصور است.