فاجعه در سریآ: ۱۳ باشگاه به کما رفتند! فوتبال ایتالیا در سراشیبی نابودی کامل!
زیان مالی و بدهی سنگین باشگاههای سریآ به دلیل نقل و انتقالات و دستمزد بازیکنان، در گزارش گاتزتا دلو اسپورت فاش شد.
یک مطالعه اقتصادی جدید که توسط نشریه گاتزتا دلو اسپورت انجام شده، نشان میدهد که سطح اول فوتبال ایتالیا، سریآ، با چالشهای مالی جدی مواجه است. این گزارش حاکی از آن است که با وجود رقابتپذیری و جذابیت چشمگیر مسابقات، فوتبال ایتالیا در مجموع با زیانی معادل ۳۶۰ میلیون یورو روبهرو است که تصویری نگرانکننده از سلامت مالی این لیگ ارائه میدهد.
زیان ۳۶۰ میلیون یورویی سریآ؛ ۱۳ باشگاه در وضعیت قرمز
بر اساس هفدهمین گزارش اقتصادی گاتزتا دلو اسپورت درباره فوتبال ایتالیا، در حالی که سریآ از نظر فوتبالی در وضعیت مطلوبی قرار دارد و به سطحی از رقابتپذیری رسیده که در سالهای اخیر کمسابقه بوده است، اما وضعیت مالی باشگاهها این روند صعودی را دنبال نمیکند. این رسانه ایتالیایی گزارش داده است که از مجموع ۲۰ تیم حاضر در بالاترین سطح فوتبال این کشور، ۱۳ باشگاه با زیان مالی مواجه هستند. این موضوع نگرانکننده است، چرا که مجموع ضررهای ثبت شده در سریآ در فصل گذشته به رقم ۳۶۰ میلیون یورو رسیده و این وضعیت با افزایش بدهیها در طول فصول مختلف وخیمتر نیز شده است.
پارادوکس نقل و انتقالات: سود از فروش، هزینه از خرید و دستمزد
مطالعه گاتزتا دلو اسپورت نشان میدهد که در بررسیهای مربوط به فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۵، فروش بازیکنان در فوتبال سطح اول ایتالیا به سود انتقالی ۸۴۴ میلیون یورویی رسیده است. این رقم باعث شده ایتالیا به یک "کشور گذار" در بازار فوتبال تبدیل شود؛ جایی که استعدادها پرورش یافته، ارزششان افزایش مییابد و سپس به خارج از کشور فروخته میشوند. این روند، تحت تأثیر تورم بازار، باشگاههای ایتالیایی را بیش از پیش به فروشنده خالص تبدیل کرده است. با این حال، گاتزتا توضیح میدهد که این موقعیت، هرچند دارای مزایایی است، اما نقطه مقابل جدی نیز دارد؛ زیرا دستمزد بازیکنان به رقمی حدود ۲ میلیارد یورو افزایش یافته و هزینههای نقل و انتقالات نیز با رسیدن به ۸۳۷ میلیون یورو، به نوعی «هزینههای گزاف» محسوب میشود که به سقوط مالی لیگ دامن زده است.
خشک شدن منابع درآمدی و شکاف داخلی
در حالی که سریآ از نگاه جهانی به یکی از سرگرمکنندهترین لیگها تبدیل شده است، این موضوع در مورد درآمدهای پایه (شامل حق پخش تلویزیونی، تبلیغات و اسپانسرینگ) صدق نمیکند. این منابع درآمدی در حال خشک شدن هستند و همزمان شکافی داخلی در فوتبال ایتالیا ایجاد کردهاند. هشت باشگاه برتر کشور توانستند درآمدهای پایه خود را افزایش دهند (۱۵۵ میلیون یورو)، اما دوازده باشگاه دیگر با کاهش درآمدی (حدود ۱۰۰ میلیون یورو) مواجه شدهاند. این اختلاف به ویژه با توجه به رقابتهای یوفا پررنگتر میشود؛ جایی که حضور یا عدم حضور در این مسابقات تفاوت مالی قابلتوجهی ایجاد میکند، از جمله صعود اینتر به فینال لیگ قهرمانان اروپا که تزریق مالی مهمی برای این باشگاه بود.
چالشهای مدیریتی و نقش سرمایهگذاران خارجی
ایتالیا در ایجاد یک جریان درآمدی پایدار از مهمترین رقابت باشگاهی خود با مشکل مواجه است. در سطح مدیریتی نیز باشگاهها به دلیل این زیانها دچار چالش شدهاند. جالب توجه است که تنها سه باشگاه در سریآ بدهی بانکی ندارند: کومو، فیورنتینا و پارما؛ هر سه تیمی که تحت تأثیر سرمایهگذاران خارجی اداره میشوند، که نشاندهنده تأثیر بالقوه مدلهای مدیریتی متفاوت است.
