سرآمد انتخاب هوشمندانه

اعتراف تکان‌دهنده وینیسیوس: رونالدو، بزرگترین حسرت فوتبالی زندگی‌ام!

وینیسیوس جونیور ستاره رئال مادرید و برزیل در مصاحبه‌ای از سبک زندگی، جاه‌طلبی و فشار شهرت سخن گفت.

وینیسیوس جونیور، ستاره برزیلی رئال مادرید، در گفت‌وگویی صمیمانه با ایبای یانوس در کانال یوتیوب او، ابعاد شخصی و ناگفته‌ای از زندگی حرفه‌ای و خصوصی خود را فاش کرد. این وینگر ۲۳ ساله در ویدیویی با عنوان «۲۴ ساعت با وینی جونیور»، از عادات شبانه خود با پلی‌استیشن تا نیمه‌شب، چگونگی کنار آمدن با فشار، جاه‌طلبی‌هایش با تیم ملی برزیل، نقش خود در کنار ستاره‌هایی چون امباپه و البته حسرت بزرگ فوتبالی‌اش سخن گفت.

برنامه روزانه و سرگرمی‌های شبانه

وینیسیوس برنامه روزانه خود در طول فصل را چنین شرح داد: «صبح‌ها تمرین می‌کنم، ناهار را با دوستانم می‌خورم، دو ساعت می‌خوابم و بعد از ظهر به بدنسازی و فیزیوتراپی می‌پردازم. از ساعت ۷ شب تا ۱۲ شب هم با دوستانم مشغول بازی پلی‌استیشن، عمدتاً کال آو دیوتی و فیفا هستم.» او با اعتراف به اینکه علاقه‌ای به بدنسازی ندارد، افزود: «اصلاً باشگاه رفتن را دوست ندارم، اما چون لازم است انجامش می‌دهم.» وینگر رئال مادرید تاکید کرد که به دلیل فشردگی تقویم مسابقات، روی چهار یا پنج تمرین مشخص در هفته تمرکز دارد. او احساس خوشحالی‌اش را نیز پنهان نکرد: «بازی در مادرید، زندگی‌ای که دارم و خانواده‌ام مرا خوشحال می‌کند. خوشحال بودن در داخل و خارج از زمین بهترین چیز است.»

تشنگی برای افتخار: رویای ششمین ستاره با برزیل

با وجود فتح تقریباً تمام جام‌های باشگاهی، وینیسیوس همچنان تشنه موفقیت است. او گفت: «خیلی چیزها برده‌ام، اما می‌خواهم باز هم ببرم. فصلی بدون قهرمانی برای ما بسیار سخت است. امیدوارم امسال ششمین ستاره را با برزیل فتح کنیم.» وینیسیوس درباره تیم ملی و حضور کارلو آنچلوتی روی نیمکت سلسائو افزود: «چهره تیم ملی عوض شده است. بهتر بازی می‌کنیم، شادتر و آرام‌تریم. برای من آمدن او بهترین اتفاق ممکن بوده؛ می‌تواند پدربزرگم باشد.» او همچنین خاطره‌ای از آنچلوتی تعریف کرد: «هر وقت زنگ می‌زند می‌گوید جام جهانی را می‌بریم. دارد پرتغالی یاد می‌گیرد، خیلی هم سریع یاد می‌گیرد.» از نظر او، تیم‌های ملی قدرتمند فعلی پرتغال، اسپانیا، فرانسه و آرژانتین هستند که «بهترین ترکیب‌ها را دارند.»

رژیم غذایی سخت و سرعت به عنوان سلاح اصلی

وینی درباره تغذیه‌اش صریح بود: «یک متخصص تغذیه همه‌چیز را کنترل می‌کند. مشکلی با رژیم ندارم، فقط اینکه نمی‌توانم شیرینی یا دسر بخورم سخت است.» او آمادگی جسمانی را حیاتی می‌داند: «خیلی به بدنم نیاز دارم، چون سرعت سلاح اصلی من است. باید از نظر بدنی و ذهنی کامل باشیم، زیرا همیشه از نظر فنی در بهترین حالت نیستیم.» او تخمین زد که می‌تواند ۱۰۰ متر را در ۱۱ یا ۱۲ ثانیه بدود.

فشار، سوت‌های تماشاگران و شهرت زودهنگام

وینیسیوس درباره شهرت زودهنگام خود گفت: «وقتی خیلی جوان هستیم، یاد نمی‌گیریم چطور مشهور باشیم. من از هیچ‌جا معروف شدم و دیگر نتوانستم راحت در خیابان راه بروم. خوبی‌اش این است که مردم دوستت دارند، اما بدی‌اش رسانه‌ها و هواداران تیم‌های رقیب هستند.» او برای حفظ سلامت روان خود، زمانی که اوضاع خوب نیست از اینترنت فاصله می‌گیرد و معتقد است «باید همه‌چیز را شنید، نه فقط حرف‌های خوب را.» درباره سوت‌های اعتراض‌آمیز در ورزشگاه‌ها نیز قاطع بود: «من عاشقش هستم. ما برای همین بازی‌ها تمرین می‌کنیم. در لحظات فشار، بهترین بازیکنان خودشان را نشان می‌دهند و در مادرید برایش آماده‌ایم.» او هواداران رقیب را نیز درک می‌کند: «وقتی برای دیدن بازی فلامینگو می‌رفتم، من هم علیه بازیکنان حریف سوت می‌زدم. فوتبال با سوت پایان بازی تمام می‌شود.»

نقش "ایجنت" در جذب ستاره‌ها و اتحاد رختکن

وینیسیوس نقش خود را در جذب ستاره‌ها فاش کرد و درباره کیلیان امباپه گفت: «هر تابستان به او پیام می‌دادم: کی می‌آیی؟ من نقش ایجنت را بازی می‌کردم. با بلینگام هم همین کار را کردم. می‌خواهم با بهترین‌ها بازی کنم تا شانس بردن بیشتر شود.» او در رختکن، نزدیک‌ترین افرادش را امباپه، کاماوینگا و مندی معرفی کرد و گفت: «بیشتر از خانواده‌هایمان با هم هستیم، پس باید رابطه خوبی داشته باشیم.» او با محبت از هم‌تیمی‌های سابقش نیز یاد کرد. درباره کریم بنزما گفت: «بازیکن محبوبم است. فقط با نگاه همدیگر را می‌فهمیدیم.» و درباره لوکا مودریچ احساساتی شد: «چیزی ویژه است که فقط خودش دارد. خیلی دلم برایش تنگ شده. شوخی را دوست داشت، اما باخت را نه.» او حسرت هم‌بازی شدن با کریستیانو رونالدو را نیز خورد: «دقیقاً وقتی آمدم که او رفت. کاش می‌توانستم کنارش بازی کنم. این بزرگترین حسرت من است.»

تقابل با بنفیکا، تحسین مورینیو و جادوی بازگشت‌ها

وینیسیوس درباره تقابل با بنفیکا از جو سخت لیسبون و الزام به جبران شکست مرحله گروهی گفت. این نخستین رویارویی او با ژوزه مورینیو نیز بود؛ مربی‌ای که تحسینش می‌کند و می‌گوید: «او تاریخ باشگاه را عوض کرد.» او از لیگ قهرمانانِ بازگشت‌ها نیز یاد کرد و با اطمینانی نزدیک به باور گفت: «حس می‌کردیم برمی‌گردیم. مقابل سیتی می‌دانستیم در وقت اضافه می‌بریم. وقتی خوسلو به بایرن گل زد حتی به اسکوربورد نگاه نکردیم. قبل از سوت پایان می‌دانستیم می‌بریم.» این مصاحبه، چهره‌ای رقابت‌طلب، جاه‌طلب و آگاه از فشار محیط را از وینیسیوس نشان داد؛ بازیکنی خوشحال در حال، وسواسی برای پیروزی در آینده و با طبیعتی که به گفته ایبای، اگر هواداران بیشتر این چهره را می‌شناختند، ارتباطشان با او عمیق‌تر می‌شد.

ارسال نظر