فوری: اسلحه پنهان رئال مادرید فعال شد! کابوس رقبا آغاز شد؟

شروعی پر فراز و نشیب برای ترنت الکساندر-آرنولد، مدافع کناری صاحب‌سبک، پس از ترک باشگاه دوران کودکی‌اش لیورپول، با چالش‌های بزرگی نظیر سازگاری با زندگی جدید و مصدومیت‌های پیاپی همراه بوده است. بازیکنی با روحیه‌ی یک معمار که توانایی‌هایش او را از یک مدافع راست معمولی متمایز می‌کند و اکنون پس از گذراندن دوره‌ای دشوار، رفته‌رفته در ترکیب رئال مادرید جایگاه خود را پیدا می‌کند.

ترک لیورپول و آغاز فصلی پرچالش

ترنت الکساندر-آرنولد، محصول آکادمی باشگاه لیورپول، پس از جدایی دردناک و پرتنش از آنفیلد که بسیاری او را یک بازیکن تک‌باشگاهی می‌دانستند، راهی رئال مادرید شد. این جدایی و ورود به محیطی کاملاً جدید، شوک بزرگی برای او بود. در لیورپول او قلب تیم محسوب می‌شد؛ بازیکنی که با پاس‌هایش هم‌تیمی‌هایش را به حرکت درمی‌آورد. اما در تیم جدید، او به زمان نیاز داشت تا از نظر اجتماعی و فوتبالی با زندگی جدیدش سازگار شود و ترک منطقه امن برایش دشوار بود.

در اولین بازی‌هایش با پیراهن سفید، از جمله در جام جهانی باشگاه‌ها، الکساندر-آرنولد گم‌شده به نظر می‌رسید. او که به اکوسیستم لیورپول عادت داشت و در آن نقش ستاره اصلی را ایفا می‌کرد، در تیم جدید غریبه و کوچک جلوه می‌کرد. تغییر پیراهن و نقش، به سرعت به سراغش آمد و او هنوز نتوانسته بود آن را کاملاً هضم کند.

معماری در دفاع راست؛ سبک بازی منحصر به فرد

ترنت الکساندر-آرنولد یک مدافع راست معمولی نیست. نقطه قوت اصلی او در توانایی‌های دفاعی‌اش خلاصه نمی‌شود، هرچند وظایف دفاعی خود را انجام می‌دهد اما در این زمینه آسیب‌پذیر است. او از قالبی که دنی کارواخال نماینده‌اش است، ساخته نشده؛ کارواخال یک مدافع جنگنده و فیزیکی است که چیزی را به حریف مفت نمی‌دهد.

ترنت متفاوت است؛ او یک پاسور دقیق است که با پاس‌هایش هم‌تیمی‌هایش را راه می‌اندازد یا با یافتن بازیکن آزاد، جریان بازی را از فشار خارج می‌کند. آلوارو آربلوا درباره او می‌گوید: «با توجه به کاری که با او داشته‌ام و صحبت‌هایی که کرده‌ام، به نظرم پسری بسیار باهوش است. او بازی را می‌فهمد و خیلی سریع متوجه می‌شود ما چه چیزی از او می‌خواهیم. او آن مدافع کناری معمولی نیست که همیشه کنار خط می‌ماند؛ می‌تواند به داخل بیاید، حرکت کند، جا عوض کند و پستش را با دیگران عوض کند.»

فراز و نشیب‌های مصدومیت و تطابق

در ابتدای فصل، الکساندر-آرنولد رفته‌رفته توانست خواسته‌های تیم را درک کند و کیفیت خود را نشان دهد، اما ضعف‌های دفاعی‌اش نیز آشکار بود. مقایسه با کارواخال اجتناب‌ناپذیر بود و در این مقایسه، ترنت در ابتدا بازنده به نظر می‌رسید. سپس، یک مصدومیت عضلانی در همسترینگ پای چپ، روند سازگاری او را متوقف کرد. او ۴۰ روز را در درمانگاه گذراند و پس از بازگشت نیز چهار بازی طول کشید تا دوباره به ترکیب اصلی راه پیدا کند.

درست زمانی که او بهترین نسخه از خود را به نمایش گذاشته بود و چهار بازی خوب و حتی عالی را پشت سر گذاشته بود، دوباره دچار مصدومیت عضلانی شد؛ این بار در عضله جلویی چهارسر ران پای چپ. این مصدومیت ۶۷ روز زمان نیاز داشت تا بهبود یابد و او دوباره وارد چرخه تیم شود.

بازگشت مقتدرانه و درخشش در مستایا

پس از بهبودی کامل، الکساندر-آرنولد ابتدا در ورزشگاه مستایا چند دقیقه به میدان رفت و سپس آربلوا در دیدار مقابل رئال سوسیه‌داد به او اعتماد کرد. بازی او در این دیدار بسیار قابل توجه بود. او حدود یک ساعت بازی کرد و پاس‌های درخشانی از خود نشان داد.

اوج درخشش او، ارسال یک پاس گل دقیق و زیبای ۳۷ متری برای گونسالو بود که منجر به پیش افتادن زودهنگام رئال شد. این صحنه، همان اعتمادبه‌نفسی را به او بخشید که هر فوتبالیستی برای نشان دادن بهترین توانایی‌هایش نیاز دارد. اکنون این آربلواست که باید میان انتخاب ترنت الکساندر-آرنولد انگلیسی و دنی کارواخال اسپانیایی تصمیم بگیرد؛ دو مدافعی که رئال مادرید در این مدت جای خالی‌شان را به شدت احساس کرده است.