فاجعه آماری پرسپولیس فاش شد: اوسمار ۲۰۲۶ تیم را به قهقرا برد!
تحلیل عملکرد پرسپولیس و اوسمار ویهرا در لیگ برتر؛ از گلگهر سیرجان تا قهرمانی فوتبال
شکست اخیر تیم فوتبال پرسپولیس مقابل گلگهر سیرجان، بار دیگر توجهات را به تفاوت عملکرد و کیفیت این تیم تحت هدایت اوسمار ویهرا در دو دوره حضور او روی نیمکت سرخپوشان معطوف کرده است.
پرسپولیس و فرصت از دست رفته صدرنشینی
سرخپوشان پایتخت در چارچوب هفته بیستویکم لیگ برتر، با نتیجه سه بر یک برابر گلگهر سیرجان شکست خوردند. این دیدار در حالی رقم خورد که پرسپولیس با کسب سه امتیاز میتوانست به صدر جدول صعود کند. اما دریافت سه گل از تیم تحت هدایت مهدی تارتار، به همراه چهارمین باخت پرسپولیس در نیمفصل دوم، نه تنها این فرصت طلایی را از شاگردان اوسمار ویهرا گرفت، بلکه این پرسش را به جد مطرح کرد که آیا تیم کنونی شباهتی به تیمی که او در دوره اول حضورش روانه مسابقات میکرد دارد و آیا در حد یک مدعی قهرمانی ظاهر شده است؟
دوره طلایی نخست اوسمار؛ از دستیاری تا قهرمانی
اوسمار ویهرا در لیگ بیستوسوم ابتدا به عنوان دستیار یحیی گلمحمدی به پرسپولیس پیوست. حضوری که در ابتدا کمتر مورد توجه قرار گرفت، اما با جدایی گلمحمدی در نیمفصل، مدیران باشگاه تصمیم گرفتند هدایت تیم را به او بسپارند. این انتخاب در آن زمان با موجی از انتقادات مواجه شد و بسیاری معتقد بودند پرسپولیس باید به سراغ یک سرمربی بزرگ خارجی برود.
با این حال، اوسمار به سرعت پاسخ تردیدها را داد. او در ۱۵ مسابقه که هدایت تیم را برعهده داشت، ۱۲ برد، دو تساوی و تنها یک شکست (در نخستین بازی) را به ثبت رساند. میانگین ۲.۵۳ امتیاز در هر مسابقه، ۲۶ گل زده، تنها ۸ گل خورده و ۱۰ کلینشیت، آماری درخشان بود که پرسپولیس را در نهایت به قهرمانی رساند. اوسمار در پایان آن فصل جام قهرمانی را بالای سر برد و در اوج محبوبیت، در شرایطی که هواداران خواهان ادامه همکاری بودند، ایران را ترک کرد.
بازگشت امیدبخش؛ از ناکامیهای گذشته تا انتظارات دوباره
پس از جدایی اوسمار، پرسپولیس فصل گذشته را با سرمربیان مختلفی آغاز کرد که شامل خوان کارلوس گاریدو و سپس اسماعیل کارتال بود. این تغییرات منجر به از دست رفتن ثبات فنی و ناکامی در کسب قهرمانی شد. در ابتدای فصل جاری نیز همکاری با وحید هاشمیان به سرعت به پایان رسید تا سرانجام، در میان استقبال گسترده هواداران، اوسمار ویهرا به ایران بازگردد و مجدداً سکان هدایت پرسپولیس را برعهده بگیرد؛ بازگشتی که انتظار میرفت یادآور همان روزهای طلایی و موفق باشد.
مقایسه آماری: تفاوت محسوس در دوره دوم
اما دوره دوم حضور اوسمار تا اینجای کار تفاوت محسوسی با فصل قهرمانی دارد. او در ۱۲ بازی اخیر، ۷ برد، یک مساوی و ۴ شکست را تجربه کرده و میانگین ۱.۸۳ امتیاز در هر بازی را بر جای گذاشته است. پرسپولیس در این بازه ۱۴ گل زده و ۱۰ گل دریافت کرده و ۷ کلینشیت به ثبت رسانده است. این آمار اگرچه فاجعهآمیز نیست، اما در حد استانداردهای یک مدعی بیچونوچرای قهرمانی نیز محسوب نمیشود. در مقایسه با دوره نخست، تیمِ اوسمار از نظر تهاجمی کمرمقتر نشان میدهد و در برخی مسابقات، آن انسجام دفاعی سابق را نیز از دست داده است. مهمتر از همه، لغزش در بازیهای کلیدی، از جمله همین شکست مقابل گلگهر، باعث شده تا تردیدها درباره توانایی تیم برای کسب قهرمانی دوباره اوج بگیرد.
تأثیر تغییرات در ترکیب و گلزنان
بخشی از این تفاوت عملکرد را باید در تغییرات فهرست بازیکنان و به خصوص مهرههای گلزن جستوجو کرد. در فصل قهرمانی پرسپولیس با اوسمار، سهم گلزنان به این شکل بود: عیسی آلکثیر با ۶ گل، مهدی ترابی با ۳ گل، گئورگی گولسیانی با ۲ گل، دانیال اسماعیلیفر با ۲ گل و مسعود ریگی با یک گل، که هیچکدام از این بازیکنان در حال حاضر در پرسپولیس حضور ندارند. در کنار آنها، اوستون اورونوف ۶ گل و محمدحسین کنعانیزادگان ۵ گل به ثمر رساندند؛ دو مهرهای که همچنان در تیم حضور دارند اما شرایطشان مشابه آن مقطع نیست.
در این فصل اما گلزنان پرسپولیس متفاوت بودهاند: سروش رفیعی با ۳ گل، اورونوف با ۳ گل، کنعانیزادگان با یک گل و ایگور سرگیف با ۲ گل. همچنین علیرضا محمودی، علی علیپور، رضا شکاری، تیوی بیفوما و امین کاظمیان هر کدام یک گل به ثمر رساندهاند. این پراکندگی در گلزنی و همچنین ثبت بردهای اقتصادی، نشان میدهد که پرسپولیس در خط حمله نیز با مشکلی جدی مواجه است و همچنان در گلزنی ضعف دارد.
چالش پیش رو و پرسش اصلی
در واقع، اوسمار در دوره نخست خود، تیمی آماده و باثبات را تحویل گرفت و با مدیریت هوشمندانه همان داشتهها، به قهرمانی رسید. اما در دوره دوم با تیمی متفاوت، انتظارات بالا و فضای فشرده رقابتی روبهرو است. البته مسیر اوسمار هنوز به بنبست نرسیده و با توجه به نزدیکی امتیازات در بالای جدول، او هنوز شانس قهرمانی دارد؛ اما آن داستان رویایی «مربی ناجی» که در ذهن هواداران نقش بسته بود، تکرار نشده است. با این حال، شاید پرسش اصلی این باشد که آیا پرسپولیس امروز همان پرسپولیسِ آماده برای قهرمانیِ لیگ بیستوسوم است؟