فوری: حذف شوکهکننده تیم هارپر! اما ریک برانسون، پاسوری که پسرش را قهرمان کرد، چه رمزی را فاش خواهد کرد؟
رقابت خانوادگی جیلین برانسون، ستاره نیکس، برای درخشش شوتینگ استارز در آلاستار NBA
تیم نیویورک نیکس با کسب عنوان قهرمانی در مسابقه «شوتینگ استارز ۲۰۲۶» آلاستار، بار دیگر روحیه پیروزیطلبی را که تام تیبودو در کالبد این تیم دمیده، به نمایش گذاشت. این قهرمانی، پس از فتح جام حذفی در دسامبر گذشته، بر اعتبار و هماهنگی تیمی نیکس افزود.
رقابتی جذاب میان پیوندهای خانوادگی و رفاقتهای دانشگاهی
مسابقه «شوتینگ استارز ۲۰۲۶» صحنه تقابل تیمهایی با ساختارهای متفاوت بود. در یک سو، تیم «هارپر» با حضور رون هارپر بزرگ، قهرمان پنج دوره NBA، و دو پسرش دیلان و رون جونیور به دنبال ثبت یک افتخار خانوادگی بود. در سوی دیگر، تیم «کمرون» متشکل از سه ستاره سابق دانشگاه دوک، جیلین جانسون، کان کنوپل و کوری مگتی، برای اثبات برتری مکتب خود به میدان آمده بود. این رقابت نشان داد که در فرمت خاص این مسابقه، تنها استعداد فردی برای موفقیت کافی نیست.
پیروزی قاطع نیکس با هماهنگی پدر و پسر
اما در نهایت، این تیم «نیکس» بود که با یک پیوند خانوادگی متفاوت، یعنی حضور ریک برانسون در نقش پاسور برای پسرش جیلین، و با هماهنگی تیمی مثالزدنی، تمام رویاهای رقبا را نقش بر آب کرد. دقت بیرحمانه نیکس در پرتابها، از جمله کسب ۴۷ امتیاز، به آنها اجازه داد تا تیمهای مدعی دیگری چون تیم «آلاستار» با حضور اسکاتی بارنز و چت هولمگرن را که حتی در دور اول حذف شدند، پشت سر بگذارند.
حذف زودهنگام تیم هارپر؛ ناکامی پسران در تکرار افتخار پدر
رون هارپر، ستاره سالهای دور NBA که بارها در کنار مایکل جردن و کوبی برایانت جامهای قهرمانی را کسب کرده بود، امید داشت در کنار دو پسرش، دیلان و رون جونیور، خاطرهای ماندگار بسازد. اما ناهماهنگی در پرتابهای راه دور و عدم دقت کافی زیر فشار داوران و تماشاگران، باعث شد تیم هارپر با کسب تنها ۱۸ امتیاز، در همان دور مقدماتی حذف شود و تراژدی خانوادگی آنها رقم بخورد.
درخشش مگتی و سر تعظیم تیم کمرون در برابر نیکس
تیم «کمرون» با تکیه بر تجربه کوری مگتی ۴۶ ساله، نمایش درخشانی از خود به جای گذاشت. مگتی در مسابقه فینال با سه شوت ۴ امتیازی پیاپی، تیمش را به امتیاز ۳۸ رساند و تحسین همگان را برانگیخت. با این حال، درخشش آنها برای مقابله با طوفان امتیازآوری نیکس که ۴۷ امتیاز کسب کرده بود، کافی نبود. تیم «کمرون» که با غرور مکتب دانشگاه دوک به میدان آمده بود، در نهایت مجبور به سر تعظیم فرود آوردن در برابر دقت و هماهنگی بالای تیم برانسون و دوستانش شد.
