رمضان خونین در غزه: آذینبندی چادرها، جشن یا سوگواری برای از دسترفتگان؟
در غزه، رمضان زیر سایه جنگ، محاصره و بحران انسانی، با آوارگی و تلاش برای احیای سنتها همراه است.
نوار غزه در آستانه ماه مبارک رمضان، پس از دو سال جنگ و محاصره، با آذینبندی خیابانها و چادرها، تلاش میکند شور و حال این ماه را احیا کند. مردم جنگزده و آواره، با وجود سختیهای بیشمار، میکوشند مناسک دینی و سنتهای رمضانی را زنده نگه دارند و فضایی هرچند کوچک از شادی را تجربه کنند.
استقبال مردم غزه از ماه مهمانی خدا
با فرارسیدن ماه مبارک رمضان، اهالی غزه پس از تحمل دو سال روزهداری در میان جنگ و محاصره، امسال با آذینبندی خیابانها و چادرها به پیشواز این ماه مبارک رفتهاند. در کنار چادرهای آذینبندی شده، بساطهای کوچکی برپا میشود و خانوادهها میکوشند فضایی مشابه با خاطرات رمضانی سالهای گذشته را بازسازی کنند.
سایه جنگ بر سفرههای افطار و سحر
«نوراه الراعی»، از ساکنان غزه، وضعیت موجود را دشوار توصیف میکند: "ما از نظر محل سکونت، خوراک و آب آشامیدنی با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکنیم. این ماه رمضان مانند هر سال نخواهد بود؛ زیرا ما حتی وسایل روشنایی نیز نداریم و زندگی ما در چادرها میگذرد. در مجموع، در تامین همه چیز در مضیقه بسیار شدیدی قرار داریم."
بسیاری از خانوادهها با قلبی سنگین وارد این ماه میشوند؛ برخی فرزندان، برخی خانهها و منابع رزق و روزی خود را از دست دادهاند. سفرههای افطار با اندک غذای موجود آماده میشود و صندلیهای خالی، یادآور چهرههایی است که دیگر در جمع حضور ندارند.
داغ عزیزان و دلتنگیهای رمضانی
«محمود ابوهلیل» که سوگوار از دست دادن بسیاری از اعضای خانوادهاش است، بیان میکند: "برادر، عموها، خویشاوندان و عزیزانمان را از دست دادم. در چنین شرایطی، وقتی آدم پای سفره مینشیند، به خاطر کسانی که از دست داده، میلی به خوردن و نوشیدن ندارد. ما آواره و بیخانمانیم؛ برخی در شمال، برخی در جنوب، هر کس در جایی پراکنده شدهایم. وقتی اینگونه دور هم جمع میشویم، احساس میکنیم به سختی نفس میکشیم."
تلاش برای حفظ سنتها در بحبوحه بحران
روزها پیش از فرارسیدن رمضان، زنان و مردان به سوی بازارها و دستفروشان روانه میشوند تا ابتداییترین نیازهای خانوادههای خود را تامین کنند. کمی آذوقه، خرما، آرد و فانوسهایی برای کودکان، در کنار تزئیناتی که بر فراز چادرها و خانههای آسیبدیده آویخته میشود، تلاشهایی روزانه برای ایجاد جرقهای هرچند کوچک از شادی در ماه رمضان است.
«محمود عبد ربه»، دیگر شهروند غزه، با اشاره به دلبستگی عمیق مردم به ماه خدا میگوید: "رمضان در دل ما جای دارد، اما زندگی عادی وجود ندارد. کاری نیست و مردم حتی برای خورد و خوراک هم با دشواری روبهرو هستند. آب آشامیدنی سالم در اختیار ما نیست و تنها ماهی یک بار آب آشامیدنی سالم برایمان میآورند."
با این وجود، اهالی غزه با وجود همه مصائبی که بر این باریکه گذشته است، چادرهای خود را برای استقبال از رمضان آماده میکنند و شور و حال این ماه مبارک، هرچند با سختی، در میانشان جاری است.
