دهن‌کجی جامعه دانشگاهی به تندروها: ما نه سرباز خشونت می‌شویم، نه مبلغ جنگ!

جامعه دانشگاهی ایران، به‌ویژه در حوزه علوم اجتماعی، این روزها با پرسشی اساسی و اجتناب‌ناپذیر مواجه است که ناشی از ابعاد گسترده خشونت سیاسی اخیر، تهدید فزاینده جنگ و دخالت قدرت‌های خارجی با ادعای تغییر وضعیت سیاسی کشور است.

خشونت سیاسی و تهدید جنگ؛ چالش‌های پیش‌روی جامعه

در هفته‌های اخیر، کشور شاهد تجربیاتی تلخ از خشونت‌های سیاسی با ابعاد گسترده و بی‌سابقه بوده است. این وضعیت، در کنار افزایش فزاینده تهدید وقوع جنگ و مداخلات احتمالی قدرت‌های خارجی که با ادعای تلاش برای تغییر وضعیت سیاسی کشور همراه است، فضای عمومی و فکری جامعه را با چالش‌های جدی روبرو کرده است.

موضع جامعه دانشگاهی: تاکید بر صلح و پرهیز از خشونت

در چنین شرایطی، نگاه‌ها به جامعه دانشگاهی ایران، به‌ویژه اساتید و پژوهشگران حوزه علوم اجتماعی، معطوف شده است تا در قبال این پیچیدگی‌ها، تحلیل‌ها و راهکارهای خود را ارائه دهند. با توجه به ماهیت فکری و تحلیلی این قشر، انتظار می‌رود که دانشگاهیان بر اهمیت رویکردهای مسالمت‌آمیز، گفت‌وگو و پرهیز از هرگونه خشونت و جنگ تاکید ورزند. تحلیل‌گران معتقدند که انتظار حمایت از اقدامات خشونت‌آمیز یا تمایل به درگیری‌های نظامی از سوی جامعه دانشگاهی، انتظاری غیرواقع‌بینانه است؛ چرا که مبانی فکری و اخلاقی این قشر همواره بر مدار منطق، تعقل و راهکارهای صلح‌آمیز استوار بوده و از ترویج خشونت و تنش دوری می‌کند.