هشدار جدی: هر اهدای خون، جان ۳ بیمار را نجات می‌دهد؛ اما چرا باز هم با بحران کمبود خون مواجه‌ایم؟

عضو هیات علمی موسسه عالی آموزشی پژوهشی طب انتقال خون ضمن تاکید بر اهمیت حیاتی پلاکت به عنوان یکی از فرآورده‌های اساسی خون برای بیماران، به تشریح ضرورت مشارکت چندین اهداکننده برای تکمیل چرخه درمان تنها یک بیمار پرداخت.

پلاکت؛ فرآورده‌ای حیاتی برای بیماران

پلاکت، به عنوان یکی از اجزای اصلی خون، نقش محوری در فرآیند انعقاد و جلوگیری از خونریزی در بدن ایفا می‌کند. این فرآورده حیاتی برای طیف وسیعی از بیماران، از جمله مبتلایان به سرطان تحت شیمی‌درمانی، افراد دچار تروما و نیازمند جراحی‌های بزرگ، و همچنین بیماران با اختلالات مغز استخوان، حیاتی است. نیاز به پلاکت در مراکز درمانی، مستمر و قابل توجه بوده و ذخایر آن به دلیل عمر کوتاه، همواره باید تجدید شود.

ضرورت مشارکت اهداکنندگان و چالش تأمین

محمد حسام رفیعی، عضو هیات علمی موسسه عالی آموزشی پژوهشی طب انتقال خون، در سخنان خود به تفصیل درباره روش‌های گوناگون تهیه پلاکت و اثربخشی آن‌ها در درمان بیماران مطالبی را بیان داشت. وی خاطرنشان کرد که در بسیاری از موارد، تأمین پلاکت مورد نیاز تنها برای یک بیمار، نیازمند اهدای خون از سوی چندین اهداکننده است. این امر، چالش مداوم در تأمین این فرآورده حیاتی و اهمیت بالای مشارکت داوطلبانه و مستمر عموم مردم در چرخه اهدای خون را بیش از پیش نمایان می‌سازد.

تأثیر هر اهدای خون بر نجات جان بیماران

با توجه به نیاز مبرم به فرآورده‌های خونی در کشور، هر نوبت اهدای خون می‌تواند تأثیری شگرف بر نجات جان و بهبود کیفیت زندگی چندین بیمار داشته باشد. متخصصان حوزه انتقال خون بارها بر این نکته تأکید کرده‌اند که یک واحد اهدای خون کامل، قادر است حداقل جان سه بیمار را از مرگ حتمی نجات دهد یا در فرآیند درمان و بهبودی آن‌ها نقش بسزایی ایفا کند. این واقعیت، مسئولیت اجتماعی افراد را در کمک به این امر حیاتی و تداوم بخشیدن به حیات انسانی دوچندان می‌کند.