کاهش یک میلیون تنی CO2: فاجعه‌ای که متوقف شد یا فریب بزرگ؟

اهتمام دولت چهاردهم در توسعه نیروگاه‌های خورشیدی، نتایج دوگانه‌ای را در پی داشته است؛ از یک سو به کاهش ناترازی برق در کشور کمک می‌کند و از سوی دیگر، مانع از انتشار حجم عظیمی از آلاینده‌های زیست‌محیطی می‌شود. این رویکرد استراتژیک، گامی مهم در راستای پایداری انرژی و حفاظت از محیط زیست به شمار می‌رود.

نقش انرژی خورشیدی در پایداری شبکه برق

سرمایه‌گذاری و توسعه زیرساخت‌های انرژی خورشیدی توسط دولت چهاردهم، تاثیر قابل توجهی در بهبود وضعیت شبکه برق ملی داشته است. با افزایش ظرفیت تولید برق از منابع تجدیدپذیر، فشار بر نیروگاه‌های حرارتی سنتی کاهش یافته و به این ترتیب، ناترازی عرضه و تقاضای برق، به‌ویژه در فصول اوج مصرف، به نحو چشمگیری مدیریت شده است. این امر، پایداری و قابلیت اطمینان سیستم برق‌رسانی کشور را افزایش می‌دهد.

کاهش یک میلیون تنی انتشار دی‌اکسید کربن

یکی از دستاوردهای برجسته توسعه نیروگاه‌های خورشیدی، سهم آن در کاهش آلودگی هوا و حفاظت از محیط زیست است. بر اساس آمار، تلاش‌های دولت در این زمینه سالانه مانع از ورود حدود یک میلیون تن گاز دی‌اکسید کربن (CO۲)، که از جمله گازهای گلخانه‌ای و آلاینده‌های اصلی هوا محسوب می‌شود، به طبیعت می‌شود. این اقدام نه تنها به بهبود کیفیت هوا و سلامت عمومی کمک می‌کند، بلکه در راستای تعهدات بین‌المللی ایران برای مقابله با تغییرات اقلیمی نیز قرار می‌گیرد.