فوری: راز سکوت چین و روسیه در برابر حمله آمریکا به ونزوئلا فاش شد؟
رقابت ایالات متحده، چین و روسیه بر سر سیاست خارجی و قابلیتهای نظامی، مداخلات بینالمللی را شعلهور کرده است.
تحلیلگران مسائل بینالملل و سیاست خارجی، رویکردهای متفاوت قدرتهای جهانی را در قبال حاکمیت و امور داخلی کشورها مورد بررسی قرار میدهند. در این میان، نحوه واکنش و اقدام قدرتهای بزرگ نظیر چین و روسیه در برابر عملیاتهای ویژه ایالات متحده آمریکا در مناطق مختلف جهان، همواره کانون توجه بوده است.
تحلیل چرایی عدم مداخله مستقیم
برخی دیدگاهها و تحلیلها نشان میدهد که تفاوت در شیوه مواجهه کشورهایی همچون چین و روسیه با مسائل داخلی سایر کشورها، به ویژه در مقایسه با عملیاتهای مشابهی که توسط ایالات متحده آمریکا به اجرا درآمده، ریشه در مجموعهای از عوامل دارد.
نقش قابلیتهای اجرایی در سیاست خارجی
این تحلیلها استدلال میکنند که اگر چین و روسیه از انجام عملیات مستقیم علیه رهبران کشورهای دیگر، به سبکی که ایالات متحده آمریکا گاهی به آن دست میزند، خودداری میکنند، این رویکرد لزوماً ناشی از پایبندی مطلق و بیقید و شرط آنها به حقوق و هنجارهای بینالمللی نیست. بلکه بر اساس این دیدگاه، تواناییهای عملیاتی و اجرایی محدودتر این دو کشور در مقایسه با ایالات متحده، عامل تعیینکنندهای در انتخاب استراتژی آنها تلقی میشود.
محدودیتهای عملیاتی چین و روسیه
مطابق با این تحلیل، چین و روسیه در حال حاضر فاقد ظرفیتهای لجستیکی و عملیاتی در مقیاس وسیع و جهانی هستند که به آنها اجازه دهد مداخلات مستقیم و هدفمند علیه رهبران کشورهای خارجی را با همان سطح از پیچیدگی و وسعت که ایالات متحده قادر به انجام آن است، اجرا کنند. این محدودیت در قابلیتها، آنها را به اتخاذ شیوههای دیپلماتیک یا اقتصادی در مواجهه با تحولات بینالمللی سوق میدهد.
